Zachowany w całości w posiadłości artystki cykl juveniliów można ułożyć w porządku chronologicznym, mamy więc do czynienia z wizualnym pamiętnikiem.
Miała siedemnaście lat, gdy spędzała wakacje na wzgórzach Bakony, na zachód od Budapesztu. Podczas wakacji cały czas spędzała na rysowaniu krajobrazów. Na polach, ze szkicownikiem w ręku, podążała za kosiarzami, aby pod tym samym kątem oglądać wciąż na nowo powtarzający się ruch, uchwycić rytm z dużą płynnością i wyrafinowaniem. Zachowane rysunki, akwarele i foldery z lat 1937–1938 świadczą o tym, że już wtedy posiadała pełne techniczne opanowanie rysunku, i to pomimo tego, że nigdy wcześniej nie pobierała regularnych lekcjiJúlia Szabó: Ilka Gedő’s Artistic Activities In: Péter György – Gábor Pataki, Júlia Szabó, István F. Mészáros: The Art of Ilka Gedő (1921-1985), Új Művészet Alapítvány, Budapest, 1997, s. 48–49 ISSN 1219-4913..
W 1939 roku, w roku maturalnym, Gedő uczęszczała do otwartej szkoły Tibora Gallé (1896–1944). Drugim mistrzem Gedő był Victor Erdei (1879–1944), malarz i grafik w stylu naturalistyczno-impresjonistycznym i secesyjnym. Trzecim nauczycielem Gedő był rzeźbiarz István Örkényi Strasser (1911–1944).