W pracy naukowej zajmował się analizą finansową przedsiębiorstw, audytem, ekonomiką i organizacją przedsiębiorstwa, rachunkowością. Od 1950 wykładał na macierzystej uczelni, a po jej przekształceniu na Wydziale Ekonomicznym i Wydziale Zarządzania Uniwersytetu Gdańskiego; zajmował kolejno stanowiska asystenta stażysty, asystenta, starszego asystenta i adiunkta. Od 1970 do przejścia na emeryturę w 1999 kierował Katedrą Analizy Ekonomicznej. Został rektorem Wyższej Szkoły Finansów i Rachunkowości w Sopocie (1999–2006) oraz wykładowcą Wyższej Szkoły Administracji i Biznesu im. Eugeniusza Kwiatkowskiego w Gdyni. Wypromował łącznie 18 doktorów, opublikował także wznawiane podręczniki (m.in. Analiza finansowa przedsiębiorstwa).

Od 1965 kierował gdańskim oddziałem Okręgowego Stowarzyszenia Księgowych w Polsce, od 1991 w ramach tej organizacji kierował Komisją ds. Analizy Finansowej Rady Naukowej. Zasiadał w Wojewódzkiej Radzie Narodowej w Gdańsku, ok. 1982 objął fotel przewodniczącego jej Prezydium. Zajmował to stanowisko do 1988, kiedy zastąpił go Tomasz Langer. W latach 1986–1999 był prezesem Towarzystwa Polsko-Norweskiego w Gdańsku, później zaś prezesem honorowym. Działał także w Związku Nauczycielstwa Polskiego, a także przy realizacji trzech projektów TEMPUS.