Stefan Michalski (ur. 14 sierpnia 1892 w Płocku, zm. 3 października 1939 w Giżycach) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 14 sierpnia 1892 w Płocku, ówczesnym mieście gubernialnym, w rodzinie Stanisława i Julii z Rybickich.
W 1920, w czasie wojny z bolszewikami dowodził I batalionem 65 pułku piechoty. 21 czerwca został ciężko ranny w walkach pod Kijankami. 19 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii gen. Hallera. Na początku września wrócił na front i ponownie objął dowództwo I baonu.
W 1923 pełnił obowiązki dowódcy III batalionu 65 pp w Starogardzie. 1 grudnia 1924 prezydent RP nadał mu stopień majora z dniem 15 sierpnia 1924 i 225. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Po awansie został zatwierdzony na stanowisku dowódcy III baonu. 1 marca 1926 dowodzony przez niego pododdział został przemianowany na 2 batalion strzelców. 24 grudnia 1929 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1930 stopień podpułkownika w korpusie oficerów piechoty i 34. lokatą. W marcu 1930 został przeniesiony ze Starogardu do 5 pułku Strzelców Podhalańskich w Przemyślu na stanowisko zastępcy dowódcy pułku, a w lipcu 1935 do 66 pułku piechoty w Chełmnie na stanowisko dowódcy pułku.