Zastosowanie W marcu 1942 roku Weisner po raz pierwszy odnotował wytwarzanie przez szczepy A. clavatus antybiotyku, któremu nadano nazwę clavatin. Później antybiotyk ten został nazwany clavacinem. Znany jest również pod nazwą patulina. Jest cennym lekiem w leczeniu przeziębienia i wywiera działanie grzybostatyczne lub grzybobójcze na niektóre dermatofity. A. clavatus wytwarza cytochalazynę E, cytochalazynę K, tryptokwiwalinę, nortryptokwiwalon, nortryptokwiwalinę, deoksytryptokwiwalinę, deoksynortryptokwiwalinę, tryptokwiwalinę E i tryptokwiwalinę N. Izolaty A. clavatus wytwarzają rybotoksyny, które mogą pomóc w opracowaniu procesów immunoterapii raka. A. clavatus wykorzystywany jest także do tworzenia pozakomórkowych bionanocząstek z roztworów azotanu srebra. Wykazują one właściwości przeciwdrobnoustrojowe, które działają przeciwko MRSA i MRSE.
Przypisy
Kategoria:Grzyby chorobotwórcze Kategoria:Kropidlakowate Kategoria:Mykobiota Polski