Rosjanie zniszczyli większość umocnień i wycofali się 18 sierpnia.

Bitwa w historiografii i publicystyce thumb|Komendant twierdzy Osowiec generał porucznik Nikołaj Brżozowski Po raz pierwszy wyrażenie „atak umarłych” przy opisie kontrataku 13. kompanii 226 Ziemlianskiego Pułku Piechoty zostało użyte w pracy Siergieja Chmielkowa Bor’ba za Osowiec (Walka o Osowiec), opublikowanej przez Wydawnictwo Wojskowe w 1939 roku. Autor był bezpośrednim uczestnikiem opisywanych wydarzeń, a w ZSRR pełnił funkcję kierownika katedry fortyfikacji lądowych i obszarów umocnionych Wojskowej Akademii Inżynieryjnej oraz obronił swoją dysertację profesorską na temat obrony twierdzy Osowiec. Wydana w 1939 roku książka jest skróconą i poprawioną wersją dysertacji. Chmielkow pisze w niej:

Na ogół w ZSRR badanie i opisywanie konkretnych wyczynów „armii carskiej” w „wojnie imperialistycznej” nie było mile widziane, a prace wykraczające poza czysto techniczną analizę strategii i taktyki należały do rzadkości. W dwutomowej „Historii I wojny światowej” z 1975 roku nie wyodrębniono osobno obrony Osowca, która została włączona do bardziej ogólnych działań ofensywnych armii niemieckiej na tym kierunku.