Bitwa o Lubań – starcie zbrojne pomiędzy jednostkami Armii Czerwonej i Wehrmachtu o miasto Lubań (niem. Lauban), będące częścią operacji dolnośląskiej przeprowadzonej w ramach ofensywy 1. Frontu Ukraińskiego. Walki toczyły się na przełomie lutego i marca 1945 roku.
W ich trakcie oddziały Armii Czerwonej opanowały około połowę miasta, jednak wojska niemieckie przeprowadziły kontruderzenie o kryptonimie „Kozica” (niem. Gemse), którego celem było przerwanie oblężenia twierdzy Wrocław (Festung Breslau). Działania te doprowadziły do okrążenia radzieckiego zgrupowania operującego w rejonie Lubania i w konsekwencji do jego wycofania się z miasta. Lubań pozostał pod kontrolą niemiecką do zakończenia II wojny światowej w Europie w maju 1945 roku.
Przebieg bitwy 12 stycznia 1945 r. Armia Czerwona rozpoczęła operację wiślańsko-odrzańską w ramach ofensywy zimowej. Przełamanie niemieckich linii obronnych umożliwiło wojskom radzieckim wkroczenie na terytorium III Rzeszy, a oddziały 1. Frontu Ukraińskiego weszły na obszar Dolnego ŚląskaB. Cybulski, Dolny Śląsk 1945 - Dolny Śląsk 2005, Wrocław 2006, s. 57.M. Czapliński, E. Kaszuba, G. Wąs, R. Żerelik, red. Marek Czapliński, Historia Śląska. Wrocław 2002, s.466..