Zorganizowała dla nich mieszkanie na Grochowie przy ulicy Grochowskiej 69. Jedyną z rodziny Baumanów Jadwigę ocalałą z niemieckiej obławy, Topińscy przetransportowali do nowej kryjówki w Broniszach pod Warszawą, gdzie ocalała doczekała wyzwolenia przez Armię Czerwoną. Kolejną osobą ocaloną przez Topińską był Wiktor Jassem. Topińska przewoziła także żydowskie niemowlęta płci męskiej ze Lwowa i zaopatrywała je w sfabrykowane przez siebie dokumenty. Podczas powstania warszawskiego Zofia przebywała na Żoliborzu wspólnie z mężem i synem.
Losy powojenne Po przejściu przez obóz w Pruszkowie rodzina dotarła do Krakowa, po czym w 1946 r. wróciła do Warszawy. Wówczas Topińska wróciła do pracy w przedszkolu i zajęła się szkoleniem przedszkolanek. W latach 60. XX wieku uzyskała doktorat na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1968 wspólnie z M. Kwiatowską wydała Metodykę wychowania przedszkolnego. Była autorką wielu specjalistycznych prac z zakresu wychowania przedszkolnego. Była redaktorką miesięcznika „Wychowanie Przedszkolne”.
27 listopada 2007 r. Zofia Topińska została odznaczona tytułem Sprawiedliwa wśród Narodów Świata. Wspólnie z nią uhonorowano jej małżonka, Jana Topińskiego.