Karbowa – część Katowic, położona w centralnym rejonie miasta, w granicach dwóch dzielnic: Osiedla Paderewskiego-Muchowca i Śródmieścia, w rejonie ulic Francuskiej, Powstańców i K. Damrota.
Początki miejscowości sięgają XVI wieku, kiedy to został założony folwark i osada folwarczna. Karbowa powstała w tym samym okresie co Katowice, zaś w XIX wieku stała ona się miejscem hutnictwa cynku za sprawą huty „Emma”. Na początku XX wieku działały tutaj dwie cegielnie. Po II wojnie światowej tereny Karbowej uległy przeobrażeniom – powstała w rejonie osady część osiedla I.J. Paderewskiego, a od lat 90. XX wieku m.in. szereg biurowców i placówek publicznych, w tym gmachy Biblioteki Śląskiej czy Sądu Okręgowego w Katowicach.
Historia Karbowa została założona równocześnie ze wsią Katowice w XVI wieku. Obie osady wchodziły zaś początkowo w skład dóbr ziemskich należących do właścicieli Kuźnicy Boguckiej, a pierwsza wzmianka Katowicach i Karbowej pochodzi z 1598 roku. Karbowa w źródłach wymieniona jest potem w 1607 roku jako Karbowice, gdzie wspominana jest w wyroku sądu ziemskiego w Pszczynie w sprawie roszczeń Katarzyny Salomonowej do 25 zagrodników.