Zakład znajdował się u zbiegu późniejszej ulicy Francuskiej i autostrady A4, po jej zachodniej stronie.
W pobliżu huty „Emma” budowano familoki dla rodzin robotniczych. Nie posiadały one instalacji wodnej i kanalizacyjnej, a izby mieszkalne w nich były małe. Po pewnym okresie od zamknięcia huty „Emma” jej dawną kolonię robotniczą nazwano Karbowa.
Tereny Karbowej weszły w skład Katowic po nadaniu miastu praw miejskich 11 września 1865 roku. W 1905 roku do Katowic w rejonie Karbowej włączono niewielką enklawę przy ulicy Granicznej i do lat 20. XX wieku Karbowa tworzyła południową granicę Katowic.
W 1870 roku, wraz z konsekracją kościoła Mariackiego, na części terenów dawnego folwarku Karbowa, pomiędzy ulicami Powstańców a Jagiellońską założono dwa przylegające do siebie cmentarze: katolicki (od północy) i ewangelicki (od południa), który przejął funkcję niewielkiego cmentarza na wschód od ulicy K. Damrota.
W grudniu 1885 roku w Karbowej mieszkało 487 osób.
Na początku XX wieku w rejonie Karbowej powstały dwie cegielnie. Jedną z nich była zakład Schalscha'sche Dampf-Ziegelei, który znajdował się naprzeciwko kolonii Karbowa, w rejonie obecnej ulicy Francuskiej 70. Na mapie z 1902 roku nie ma zaś już zaznaczonych obiektów po hucie „Emma”, a w jej miejscu znajdowała się kopalniana hałda.