Biblioteka Babel (hiszp. La biblioteca de Babel) – opowiadanie argentyńskiego pisarza Jorge Luisa Borgesa z 1941 r., opisujące wszechświat jako ogromną bibliotekę.
Utwór wydano pierwotnie jako część zbioru opowiadań Borgesa Ogród o rozwidlających się ścieżkach (El jardín de senderos que se bifurcan) z 1941 r. Po polsku po raz pierwszy wydano je na łamach „Przekroju” w 1957 r. (tłumaczenie anonima pod tytułem Biblioteka), a w formie książkowej – w 1972 r. tomie Fikcje (tłumaczenie Andrzeja Sobol-Jurczykowskiego)Jorge Luis Borges, Fikcje, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1972..
Tytuł Biblioteka Babel jest nawiązaniem do motywu biblijnej wieży Babel, której budowa zakończyła się – według Księgi Rodzaju – pomieszaniem ludzkich językówPatrycja Cembrzyńska, Wieża Babel. Nowoczesny projekt porządkowania świata i jego dekonstrukcja, 2012, s. 26..
Fabuła Narrator opowiadania opisuje zamieszkany przez niego wszechświat jako ogromną przestrzeń, składającą się z sąsiadujących ze sobą pokoi na planie sześciokąta. W każdym pokoju znajdują się półki, zawierające książki. Każda z tych książek ma 410 ustandaryzowanych stron, wypełnionych wszystkimi możliwymi kombinacjami 25 znaków (22 litery, przecinek, kropka i spacja).