Bitwa pod Kamieniem – walki oddziałów 1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej z oddziałami sowieckimi w czasie wojny polsko-bolszewickiej.
Geneza W maju 1920, po zajęciu Kijowa i zdobyciu przyczółków mostowych po wschodniej stronie Dniepru, wojska polskie przeszły do obrony. Wódz Naczelny Józef Piłsudski zdawał sobie sprawę z tego, że nie udało mu się rozbić większych sił nieprzyjaciela, a jedynie zmusił je do wycofania się dalej na wschód. Stąd też planował nowe uderzenie, tym razem na północnym odcinku frontu wschodniego. W tym czasie dowódca Frontu Zachodniego Michaił Tuchaczewski grupował wojska na wschodnim brzegu Berezyny i także przygotowywał je do ofensywy.
Wchodząca w skład polskiej 1 Armii gen. Stefana Majewskiego 1 Dywizja Litewsko-Białoruska gen. Jana Rządkowskiego broniła odcinka frontu od jeziora do jeziora Woroń. Rejon Lepla obsadzały oddziały II Brygady Litewsko-Białoruskiej.
Walczące wojska JednostkaDowódcaPodporządkowanie Wojsko PolskieDywizja Litewsko-Białoruskagen. Jan Rządkowski 1 Armia⇒ Wileński pułk strzelcówmjr Stanisław BobiatyńskiDywizja Lit.-Biał.→ I/ wileńskiego psWileński ps→ II/ wileńskiego ps→ szwadron 3 pułku strzelców konnychDywizja Lit.-Biał.