Jan Trojgo, (ur. we wsi Progalino w guberni grodzieńskiej, zm. 11 sierpnia 1932 w Leningradzie) – ksiądz rzymskokatolicki działający w Imperium Rosyjskim i ZSRR, ofiara represji stalinowskich.
Dzieciństwo i młodość Urodził się w katolickiej rodzinie chłopskiej o mieszanym pochodzeniu polsko-białoruskim. Absolwent Petersburskiego Seminarium Teologicznego (1906) i Cesarskiej Rzymskokatolickiej Akademii Duchownej w Petersburgu (1908), magister teologii.
Kapłaństwo 10 sierpnia 1906 roku otrzymał święcenia kapłańskie z rąk biskupa Edwara von Roppa w Wilnie. Od 1908 pracował jako katecheta w szkołach średnich w Mohylewie. Od 1910 roku był profesorem liturgiki w Petersburskim Seminarium Duchownym. W 1914 został kanclerzem w kurii metropolii mohylewskiej w Petersburgu. Od 1916 roku był także nauczycielem prawa w gimnazjach dla dziewcząt w Piotrogrodzie. Wydawał czasopismo diecezjalne „Życie Kościelne”.