Celibat – forma życia polegająca na dobrowolnej wstrzemięźliwości seksualnej, jest obca tak mormońskiej teologii, jak i kulturze ruchu świętych w dniach ostatnich.
Zgodnie z doktryną Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich celibat, tak jak i inne formy naznaczonego ascetyzmem wycofania się z życia codziennego, może pozbawiać jednostkę kluczowych doświadczeń życiowych. Duchowa dojrzałość oraz wywyższenie w najwyższym stopniu królestwa celestialnego wymagają zawarcia związku małżeńskiego. W tym ujęciu celibat stanowi zanegowanie jednego z podstawowych celów stworzenia człowieka.
Norma społeczna w społecznościach świętych w dniach ostatnich, wypływająca bezpośrednio z nauk Kościoła, zakłada, że wierni zawierają małżeństwa, uczestniczą w prokreacji oraz starają się wspierać życie swoich rodzin w prawości. Norma ta osadzona jest w mormońskiej interpretacji określonych fragmentów Biblii. Opiera się też na ustępach Nauk i Przymierzy. Ci, którzy nie będą w stanie zawrzeć małżeństwa w świątyni w życiu obecnym na skutek czynników niebędących efektem ich błędów, otrzymają rekompensujące tę lukę błogosławieństwa w życiu przyszłym.