13 nieczynne były 3 z 4 dużych wież artyleryjskich i jedna mała (udało się częściowo naprawić jedną wieżę działa 120 mm); magazyn amunicji 210 mm był zniszczony, a woda z uszkodzonych cystern zalewała schron centralny. Załoga fortu zaczęła domagać się by wyjść i walczyć na otwartej przestrzeni. Dowódca, kpt. Duchâteau, usiłował uspokoić sytuację, ale spanikowani żołnierze wywiesili białą flagę i uciekli. 275 dezerterów pod wodzą dwóch oficerów zostało ujętych dopiero w Ponty i odstawionych pod strażą do Namur. Duchâteau został w forcie z ok. 90 ludźmi: ok. 40 artylerzystami, załogą kopuł i kilkoma piechurami. O 23 podchorąży Smeesters, tymczasowo mianowany oficerem, przemknął się między salwami i zaalarmował dowództwo; w nocy, ok. 3.30 nad ranem do fortu przybył nowy garnizon (160 artylerzystów i piechota). Ostrzał trwał całą noc. 22 sierpnia trzy bataliony francuskiej 8. brygady pod dowództwem gen. Mangina przeprowadziła wypad spod fortu de Marchovelette, by zdobyć pozycje artylerii niemieckiej, ale zostały odparte silnym ogniem broni maszynowej. Wieczorem oddziały belgijskie zostały wyparte z linii Marchovelette-Cognelée i przegrupowały się za fortami. Popołudniem i późnym wieczorem 22 sierpnia, działa 57 mm z wież fortu odparły dwa ataki niemieckiej piechoty.