Jan Adam Sławiński (ur. 25 grudnia 1898 w Pękowie, zm. 29 czerwca 1964 w Rio de Janeiro) – porucznik kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 25 grudnia 1898 w majątku Pękowo, w ówczesnym powiecie pułtuskim guberni łomżyńskiej, w rodzinie Józefa i Zofii z JaworowskichTu błędnie podano, że urodził się w Przewodowie, gdzie znajdowała się parafia, do której przynależało Pękowo – majątek rodziny Sławińskich. .. Do wybuchu I wojny światowej ukończył siedem klas gimnazjum w Warszawie. W 1915 został wysłany przez rodziców do Moskwy.

W 1916, po zdanym egzaminie maturalnym, wstąpił jako ochotnik do rosyjskiej 2 Brygady Artylerii Grenadierów. W lutym 1917 na froncie został awansowany na kaprala. 15 sierpnia 1917, po ukończeniu Nikołajewskiej Szkoły Artylerii w Kijowie, został mianowany chorążym ze starszeństwem z 1 lipca 1917 i zaliczony do lekkiej artylerii polowej. Od kwietnia 1917 w Kijowie, a później w Charkowie działał w Związku Wojskowych Polaków. W listopadzie 1917 zgłosił się do III Korpusu Polskiego w Rosji.

W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 2 Pułku Ułanów Grochowskich.