Nauki i Przymierza mówią o utraconych pismach Jana Ewangelisty oraz wspominają o prawie dotyczącym radzenia sobie z wrogami, które Bóg miał dać Abrahamowi, Izaakowi, Jakubowi i Józefowi. Nie można go wszakże odnaleźć w którejkolwiek z ksiąg biblijnych. Księga Mojżesza, część Perły Wielkiej Wartości, wspomina o księdze pamięci prowadzonej przez Adama oraz jego potomków. Wskazuje się też na liczne proroctwa i błogosławieństwa pochodzące zarówno od Adama jak i od jego potomnych, wypowiedziane w Adam-ondi-Ahman, zgodnie z rozdziałem sto siódmym Nauk i Przymierzy.
W mormońskiej teologii uznaje się, że również znaczna część materiału źródłowego Księgi Mormona pozostaje obecnie niedostępna. Złote płyty, które Joseph Smith miał otrzymać 22 września 1827, zawierały zapis autorstwa Lehiego oraz dodatkowe pisma Nefiego. Rozmaici skrybowie zaangażowani zgodnie z mormońskimi wierzeniami w proces tworzenia Księgi Mormona, chociażby Jakub, Mormon czy Moroni, wielokrotnie wspominają, że nie byli w stanie ująć nawet setnej części dostępnego im materiału. Bóg miał również często nakazywać nefickim historykom odpowiedzialnym za prowadzenie zapisów, by ci nie rozpowszechniali pewnych informacji bądź też nie wspominali o niektórych kwestiach. Podobny nakaz miał zresztą otrzymać i sam Joseph Smith.