Katastrofa lotu Interflug 450 (znana także jako Katastrofa lotnicza w Königs Wusterhausen) – katastrofa lotnicza, która wydarzyła się 14 sierpnia 1972 roku z udziałem samolotu Ił-62 linii lotniczych Interflug, na krótko po starcie z lotniska Berlin-Schönefeld (dzisiaj Berlin-Brandenburg) w Schönefeld we Wschodnich Niemczech, podczas wakacyjnego lotu czarterowego do Burgas w Bułgarii. Wypadek spowodowany był pożarem w tylnej ładowni. Zginęło 156 osób znajdujących się na pokładzie.
Jest to do tej pory największa katastrofa lotnicza pod względem liczby ofiar w historii Niemiec.
Samolot i załoga Samolot, który uległ wypadkowi to sowiecki Ił-62, o numerze rejestracyjnym DM-SEA (numer płatowca 00702), wyposażony w 4 silniki NK-8. Ten konkretny egzemplarz był pierwszym Iłem-62 dostarczonym enerdowskiemu Interflugowi. Samolot rozpoczął loty w kwietniu 1970 roku i do chwili wypadku przelatał 3520 godzin.
Feralnego dnia, kapitanem samolotu był Heinz Pfaff (51 lat), a pierwszym oficerem był Lothar Walther (35 lat).