William Wharton myślał i mówił o sobie przede wszystkim jako o malarzu. I jak sam podkreślał dowodem na to, że jest się malarzem, są obrazy. Malował z pasją do końca życia. Początkowo sprzedawał swoje prace, jednak po uzyskaniu niezależności finansowej zachowywał je dla siebie, a nawet starał się odkupić część prac. Na przełomie stuleci zdecydował się na udostępnienie prac w Internecie, lecz po pewnym czasie uznał sieć za niewłaściwe miejsce dla rozważań na tematy artystyczne i dla upowszechnienia swojego dorobku.
Powieści 1979: Ptasiek () 1981: Tato () 1982: W księżycową jasną noc () 1984: Werniks () 1985: Stado () 1987: Wieści () 1989: Franky Furbo () 1991: Spóźnieni kochankowie () 1994: Niezawinione śmierci () 1996: Dom na Sekwanie ()
Wydania przygotowane tylko na rynek w Polsce: 1996: Szrapnel () 1998: Historie rodzinne () 1999: Al () 1999: William Wharton – album () 1999: Opowieści z Moulin DuBruit () 2000: Tam, gdzie spotykają się wszystkie światy () 2001: Niedobre miejsce () 2001: Nigdy, nigdy mnie nie złapiecie () 2002: Nie ustawaj w biegu () 2003: Rubio ()