Język polski w formie, którą znamy dzisiaj, zaczął kształtować się w XIV wieku, ale stabilizacja języka polskiego nastąpiła dopiero w XIX wieku. Przed tą stabilizacją język polski ulegał ciągłym zmianom i ewolucji, przez co zasady gramatyki i ortografii nie były jeszcze tak ściśle określone. Przykładowo, stosowano zapis nazwiska Zamoyski z literą „y” zamiast „j”. Było to spowodowane różnicami między wymową a zapisem języka polskiego, który wówczas miał mniejszą ilość liter niż obecnie. Wraz z rozwojem języka polskiego oraz powstaniem jednolitej ortografii w XIX wieku zdecydowano się na usystematyzowanie zasad pisowni, w tym również nazwisk. Dzięki temu litera „y” została zastąpiona przez „j”, gdyż to właśnie ta litera najlepiej oddawała jej wymowę.
Według PWN, reguła ortograficzna odnosząca się do nazwisk osób urodzonych przed 1800 rokiem mówi, że należy stosować zasadę archaizacji, czyli zapisywania nazwiska zgodnie z zasadami ortografii panującej w czasach, kiedy dana osoba żyła.