W okresie okupacji niemieckiej plac stał się centralnym punktem tzw. dzielnicy rządowej, z pałacem Brühla jako siedzibą gubernatora dystryktu warszawskiego Ludwiga Fischera. Niemcy dwukrotnie zmieniali nazwę placu: w maju 1940 na Sachsenplatz, a we wrześniu tego samego roku na Adolf-Hitler-Platz. Nazwy tej nie wolno było tłumaczyć na język polski. W tym samym czasie, na początku września 1940, zakazano wstępu na plac Żydom. 28 lipca 1941 Czesław Zadrożny ps. Głowacki z Organizacji Małego Sabotażu „Wawer” spalił wielką makietę litery „V” wykonaną z dykty, symbolizującą zwycięstwo Wehrmachtu, która została ustawiona przez Niemców na środku placu.
Wycofujący się z Warszawy Niemcy wysadzili pałace: Saski i Brühla oraz zniszczyli pomnik Poniatowskiego.
W 1946 plac odgruzowano oraz zabezpieczono ocalały fragment Grobu Nieznanego Żołnierza. Zakończona w 1965 odbudowa i rozbudowa gmachu Teatru Wielkiego zmieniła kształt placu, który został wydłużony w kierunku ul. Trębackiej. W latach 1974–1976 w miejscu rozebranego pałacu Kronenberga wzniesiono hotel Victoria.