Życiorys Pierwsze nauki pobierał w domu rodzinnym, pod kierunkiem jezuity F. Grodzickiego. Karierę zawodową rozpoczął (1781) w sądzie nadwornym (zadwornym) w Warszawie jako praktykant. W tym okresie studiował zbiory Biblioteki Załuskich. Wkrótce też zbliżył się do J. Albertrandiego i A. Naruszewicza oraz został wyznaczony przez króla do uporządkowania części prywatnego archiwum królewskiego i Metryki Koronnej. Następnie działał w Komisji Kruszcowej (1784) i Komisji Skarbu Koronnego (1786). Członek Kompanii SolnejDanuta Molenda, Kompania Solna, w: Encyklopedia historii gospodarczej Polski do 1945 roku, t. I, Warszawa 1981, s. 329.. W roku 1786 został kawalerem Orderu Świętego StanisławaZbigniew Dunin-Wilczyński, Order Św. Stanisława, Warszawa 2006, s. 193..
W roku 1791 wizytował Wawel, gdzie otworzył groby królewskie (m.in. Zygmunta Starego i Zygmunta Augusta), zabierając z nich cenne pamiątki oraz dokonał spisu klejnotów znajdujących się w skarbcu królewskim. Zabrał też z grobu czaszkę, którą uważał za czaszkę Jana Kochanowskiego i przekazał ją w darze księżnej Izabeli Czartoryskiej. Badania Instytutu Ekspertyz Sądowych w Krakowie wykazały, że w istocie jest to czaszka kobiety.