Koroniec rdzawoskrzydły (Goura sclaterii) – gatunek dużego ptaka z rodziny gołębiowatych (Columbidae). Występuje endemicznie na Nowej Gwinei. Bliski zagrożenia wyginięciem.

Systematyka mały|lewo|Osobnik z kolekcji muzealnej Takson ten jako pierwszy opisał naukowo w 1876 roku Tommaso Salvadori, nadając mu nazwę Goura sclaterii, obowiązującą do tej pory. Nie wyróżnia się podgatunków, jest to więc gatunek monotypowy. Często uznawany był za podgatunek korońca błękitnego (Goura scheepmakeri) ze względu na podobieństwo w upierzeniu.

Morfologia Długość ciała 66–73 cm, masa ciała 2000–2235 g. Jasnoszary, wachlarzowaty grzebień na głowie, bordowy spód ciała od gardła po ogon.

Zasięg występowania Występuje w południowej części Nowej Gwinei – od rzeki Mimika na wschód po rzekę Fly.

Ekologia Koroniec rdzawoskrzydły zamieszkuje nienaruszone, suche i zalewowe lasy nizinne do wysokości około 500 m n.p.m.

Żywi się głównie nasionami i opadłymi owocami, choć zaobserwowano też zjadanie przez niego małych krabów. Żeruje na ziemi w małych stadach liczących 2–10 osobników (dawniej nawet do 30 osobników), odpoczywa i nocuje na drzewach.

Ptaki żyjące w niewoli przystępują do lęgów w wieku 15 miesięcy;