Kamienica przy ulicy Kiełbaśniczej 7a – zabytkowa narożna kamienica o średniowiecznym rodowodzie znajdująca się przy ul. św. Mikołaja 77 i ul. Kiełbaśniczej 7a we Wrocławiu.
Historia Najstarsze zachowane relikty murów murowanych w kamienicy pochodzą z początku XIV wieku. W zachowanych murach zastosowano gotyckie, jednowózkowe, wiązania cegieł. Pierwsza murowana budowla wzniesiona w narożniku parceli miała charakter wieżowy; była podwyższona o jedną kondygnację, co wyróżniało ją od innych zabudowań w Rynku. W pierwszej połowie XIV wieku budynek składał się z niskiego zagłębionego przyziemia oraz trzech pięter o wysokości 3,5–4 m nadając jej formę budowli wieżowej. Powodem tego było szybkie narastanie terenu na wrocławskim Rynku i na okolicznych ulicach. Budynek został wzniesiony na planie kwadratu i nie zajmował całej parceli. Do połowy XIV wieku pozostała część parceli zajmowała oficyna oraz graniczny mur kurtynowy. Dolna kondygnacja kamienicy była jedno- lub dwuizbowa i nie posiadała połączenia z ulicą, na co miał wpływ mniejszy przyrost terenu po stronie podwórza niż na ulicy.
Na planie Barthela Weihnera z 1562 roku na działce znajduje się już prostokątny dom z dachem dwuspadowym, ustawionym kalenicowo do ul.