Starożytność thumb|Podbój Brytanii thumb|Brytania w 410 roku thumb|200px|Mur Hadriana W starożytności obszar dzisiejszej Wielkiej Brytanii zaczął być zasiedlany przez plemiona celtyckie. Prawdopodobnie przybyli oni z centralnej lub wschodniej Europy. Znając metody obróbki żelaza, dysponowali lepszą bronią niż dotychczasowi mieszkańcy wyspy (nadal uzależnieni od brązu). Przypuszcza się, iż napór obcych plemion spowodował ich migracje na obszar dzisiejszej Walii, Szkocji i Irlandii. Celtowie stale napływali do Brytanii przez kolejne 700 lat i zajmowali szczególne miejsce w jej dziejach, gdyż to z nich właśnie wywodzi się spora część ludności zamieszkującej obecnie Szkocję, Kornwalię, Walię i Irlandię. Ich kultura oraz język zostały przyjęte przez ówczesnych mieszkańców wyspy.
W I wieku p.n.e. Brytanię najechali Rzymianie pod wodzą Juliusza Cezara, co znalazło odbicie w V księdze jego pamiętników O wojnie galijskiej. Przyczyną tej inwazji była znaczna pomoc udzielana galijskim Celtom, którym dostarczano żywność i udzielano schronienia na wyspie. Rzymianie chcieli powstrzymać te praktyki oraz przejąć kontrolę nad tamtejszą produkcją żywności oraz cennymi złożami naturalnymi, między innymi tak bardzo potrzebnym w imperium ołowiem.