Po I wojnie światowej marynarka Włoch dostrzegła potrzebę budowy pełnomorskich okrętów podwodnych o dużym zasięgu, mogących działać przeciw Marine nationale czy Royal Navy. W ramach przyjętego przez Włochy programu zbrojeniowego z lat 1923–1924 przewidziano budowę m.in. okrętów podwodnych typów Balilla, Mameli i Pisani. Jednostki typu Pisani zaprojektowano w czerwcu 1924 roku. Przyjęto konstrukcję jednokadłubową, z powiększonymi w stosunku do typu Mameli zbiornikami paliwa. Zainstalowanie zewnętrznych siodłowych zbiorników balastowych jednak zmniejszyło osiąganą prędkość maksymalną (z projektowanych 17,3 węzła na powierzchni do 15 węzłów i podwodną z 8,8 do 8,2 węzła).
Okręt „Des Geneys” zbudowany został w stoczni w Monfalcone (numer stoczniowy 153) jako trzecia z czterech jednostek typu Pisani. Stępkę jednostki położono 1 lutego 1926 roku, a zwodowana została 14 listopada 1928 roku. Nazwę otrzymał na cześć dowódcy floty Królestwa Sardynii z przełomu XVIII i XIX wieku, . Dewizą jednostki była maksyma Nec aspera terrent (pol. nawet przeciwności nie odstraszają).