LGM-118A Peacekeeper (pierwotnie znany jako Missile-X oraz MX) – strategiczny, trzystopniowy pocisk balistyczny ICBM na paliwo stałe, przenoszący do 11 głowic typu MIRV z ładunkiem termojądrowym o mocy do 475 kT. Pociski te wprowadzone zostały do uzbrojenia US Air Force w 1986, wycofane zaś ze służby w 2005 roku, chociaż traktat o redukcji zbrojeń strategicznych START II, zakazujący posiadania pocisków ICBM uzbrojonych w wiele głowic MIRV, nie wszedł w życie.
Pociski MX, do momentu wycofania, stanowiły podstawowy i najnowocześniejszy, w pełni rozwinięty, element amerykańskiej strategicznej triady nuklearnej.
Geneza Jeszcze w trakcie trwania procesu rozmieszczania pocisków LGM-30 Minuteman III planiści Dowództwa Strategicznych Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych Strategic Air Command (SAC) rozpoczęli badania nad pozyskaniem pocisków ICBM trzeciej generacji. Celem prac było opracowanie najbardziej zaawansowanego pocisku, zapewniającego zwiększony zasięg, zdolność do przenoszenia wielu głowic oraz „punktową” dokładność ataku (ang. pinpoint accuracy). Nad pracami ciążyło jednak kilka problemów.