Poszczególne podgatunki zamieszkują: T. c. paradisea – południowo-wschodnia Wenezuela, region Gujana i północna Brazylia; T. c. caelicolor – wschodnia Kolumbia, południowa Wenezuela i północno-zachodnia Brazylia; T. c. chlorocorys – północno-środkowe Peru; T. c. chilensis – środkowa Kolumbia przez wschodni Ekwador i wschodnie Peru do zachodniej Boliwii i zachodniej Brazylii.
Morfologia Wymiary Długość ciała 12–13 cm; masa ciała 16–17 g (podgatunek paradisea), 17–27 g (podgatunek nominatywny i chlorocorys). Wygląd Tangarka ta ma głowę koloru limetkowozielonego. Skrzydła (lotki i tarcze) wraz z szyją i dziobem czarne. Podgardle koloru indygowego, natomiast brzuszek razem z obojczykiem błękitne. Dolna część grzbietu i kuper całe jasnoczerwone albo przechodzące w pomarańczowe na pokrywach nadogonowych. Brak dymorfizmu płciowego. Między podgatunkami istnieją nieznaczne różnice w upierzeniu.
Ekologia i zachowanie Są to płochliwe ptaki, które unikają człowieka, rzadko odpoczywają.
Podobnie jak w przypadku tangarki berylowej (Tangara nigroviridis) gniazdo w kształcie czarki zrobione z traw. Samica składa 2–5 białych jaj z czerwonym lub fioletowym plamkowaniem.
Samiec w okresie godowym wydaje głośnie, ostrzegawcze yeri yeri.