ERAWA 1 i ERAWA 2 – pancerz reaktywny produkowany w Polsce, stosowany w czołgach PT-91. thumb|pancerz reaktywny ERAWA na kadłubie czołgu PT-91 Twardy Prace nad nim rozpoczęto w Wojskowym Instytucie Technicznym Uzbrojenia w drugiej połowie lat 80. Oznaczenie pochodzi od angielskiej nazwy pancerza reaktywnego ERA (explosive reactive armour) i inicjałów WA, głównego twórcy Adama Wiśniewskiego. Kostka pancerza reaktywnego składa się z trzech warstw: dwóch płytek stalowych i sprasowanych warstw ładunku wybuchowego (trotyl) umieszczonych pomiędzy płytkami. Typy ERAWA-1 i ERAWA-2 różnią się liczbą warstw.
Pancerze reaktywne zyskały popularność w latach 80. XX wieku, jako środek na polepszenie odporności czołgów przeciw głowicom kumulacyjnym. W ZSRR opracowano wówczas pancerz Kontakt-1 przyjęty na uzbrojenie w 1985 roku, a w Polsce wszczęto prace nad takim pancerzem w 1986 roku. Testy poligonowe prowadzono pod koniec lat 80. Pancerz ERAWA (ERAWA-1) opracowywano dla programu modernizacji czołgu T-72M1 Wilk, a od 1991 roku – PT-91 Twardy. Składał się z płytek (kaset) o wymiarach 150 × 150 × 26 mm, o masie 2,9 kg. Pancerz skierowano do produkcji w 1994 roku wraz z czołgiem PT-91, który wyposażono w 394 kasety o łącznej masie 1144 kg, mocowane bezpośrednio do pancerza za pomocą wsporników.