wstąpił do Michajłowskiej Wojskowej Szkoły Artylerii, gdzie w czerwcu 1916 r. ukończył kurs oficerski. Następnie jako chorążego przydzielono go do 4 Zapasowej Brygady Artylerii, a później, gdy został młodszym oficerem, do 4 baterii 1 Turkiestańskiej Artyleryjskiej Brygady Strzelców. We wrześniu 1916 r. uczestniczył w ofensywie Brusiłowa, po której mianowano go podporucznikiem oraz odznaczono orderem św. Anny IV klasy. W styczniu 1917 r. uzyskał stopień porucznika, natomiast w marcu został ranny w trakcie działań wojennych na Wołyniu pod wsią Szelwów nad rzeką Stochod. Okres ten dokumentował fotografiami ukazującymi trudy wojny. W związku ze swoim bohaterstwem odznaczono go orderem św. Stanisława III stopnia z mieczami. Ze względu na stan zdrowia był urlopowany, a na front powrócił po rewolucji lutowej. Po konflikcie z przełożonymi został przeniesiony do 39 korpusu, gdzie został śledczym. W styczniu 1918 r. wrócił do macierzystej jednostki, a w marcu został zdemobilizowany. Następnie pracował w Kijowie jako adwokat, a w 1920 r. przyjechał do Warszawy, gdzie mianowano go podprokuratorem przy Sądzie Okręgowym w Łodzi. W latach 1920–1921 często zmieniał miejsca zamieszkania, najpierw mieszkał przy ul. Andrzeja 58, później ul. Karola 28 (obecnie ul. kpt. F. Żwirki 28), a w 1921 r. zamieszkał przy ul. Piotrkowskiej 18.