We wrześniu 1939 r. został powołany do służby wojskowej w Sądzie Wojskowym Dowództwa Okręgu Korpusu IV. 6 października dostał się do niewoli niemieckiej we wsi Krzywda. W trakcie wojny przebywał w następujących oflagach i stalagach: Colditz, Prenzlau, Schildberg (Ostrzeszów), Sandbostel, Lubeka i Dössel.
Życie prywatne Był synem Józefa Wajnikonisa i Marii Wiktorii z d. Ancewicz. 19 października 1921 r. wziął śłub z Jadwigą Joanną Konstancją Kerpert, w kościele pod wezwaniem Podwyższenia Świętego Krzyża w Łodzi. Małżeństwo miało 2 dzieci: Stanisława Mikołaja (ur. 6 grudnia 1923 r.) i Andrzeja Filipa (ur. 23 sierpnia 1929 r.). Roman Wajnikonis zmarł po długiej chorobie 19 maja 1952 r. Pochowany został na Starym Cmentarzu w Łodzi.
Przypisy
Linki zewnętrzne W obiektywie Romana Wajnikonisa w zasobie Archiwum Państwowego w Łodzi
Kategoria:Ludzie urodzeni w Augustowie Kategoria:Fotografowie związani z Łodzią Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego Kategoria:Jeńcy Oflagu IV C Colditz Kategoria:Jeńcy Oflagu VI B Dössel Kategoria:Jeńcy Stalagu X B Sandbostel Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Adwokaci II Rzeczypospolitej Kategoria:Pochowani na Starym Cmentarzu w Łodzi