Wojewódzki Urząd Bezpieczeństwa Publicznego w Bydgoszczy (WUBP Bydgoszcz) – jednostka terenowa Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego PRL, funkcjonująca na terenie województwa bydgoskiego w latach 1945-1954.
Siedziba WUBP mieściła się w Bydgoszczy przy ulicy Markwarta 4. W latach 1944–1956 w województwie bydgoskim utworzono PUBP/PUds.BP podległych WUBP w Bydgoszczy: w Aleksandrowie Kujawskim, Brodnicy, Bydgoszczy, Chełmnie, Chojnicach, Człuchowie, Grudziądzu, Inowrocławiu, Lipnie, Mogilnie, Nowym Nieście Lubawskim, Rypinie, Sępólnie Krajeńskim, Szubinie, Świeciu, Toruniu, Tucholi, Wąbrzeźnie, Włocławku, Wyrzysku, Złotowie i Żninie.
W 1953 roku, na terenie całego kraju, funkcjonowało: 17 WUBP, 2 MUBP na prawach wojewódzkich (w Warszawie i Łodzi), 14 MUBP, 10 UBP na miasto i powiat (Toruń, Będzin, Bielsko, Bytom, Częstochowa, Gliwice, Radom, Tarnów, Jelenia Góra, Wałbrzych), 265 PUBP, 1 UBP na Nową Hutę i placówki UBP na m.st. Warszawę: UBP Wawer i UBP Włochy.
Kierownictwo (szefostwo) WUPB w Bydgoszczy Kierownicy (szefowie): Józef Jurkowski (1945–1948) Zdzisław Mróz (1948-1948) Mikołaj Krupski (1948-1950) Jan Leluch (1950-1953) Kazimierz Górecki (1953-1955)
Jednostki podległe PUBP w Aleksandrowie Kujawskim. Kierownik (szef): ppor. Mieczysław Różycki
PUBP w Brodnicy. Kierownik (szef): chor.