Jan Wiktor Greim (ur. 6 czerwca 1860, zm. 5 grudnia (17 grudnia) 1886 w Kamieńcu Podolskim) – polski malarz.
Życiorys Syn Michała Greima. Jan od dzieciństwa interesował się muzyką ucząc się grać na skrzypcach i rysunkiem. Dzięki pomocy Tytusa Maleszewskiego, który podczas wizyty w Kamieńcu Podolskim zauważył jego talent ojciec wysłał syna na studia do Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu. Pomysł kształcenia Jana wspierali tamtejsi lekarze Józef Rolle i Kazimierz Przyborowski. Jan przez rok studiował jako wolny student, a po zdaniu niezbędnych egzaminów został przyjęty do Akademii. Już w 1879 otrzymał srebrny medal za serię rysunków poświęconych rodzinnemu Kamieńcowi Podolskiemu, a konkursowy obraz Dedal i Ikar został nagrodzony złotym medalem. W kolejnych latach za swoje prace otrzymał około dziesięciu srebrnych medali przyznawanych przez Akademię Sztuk Pięknych w Petersburgu. Niestety z powodu gruźlicy musiał w 1882 roku przerwać studia. Wyjechał leczyć się za granicę. W 1883 roku podjął studia w monachijskiej Akademii Sztuk Pięknych pod kierunkiem Sándora Wagnera. W 1884 roku Greim wrócił do Petersburga. W listopadzie otrzymał wielki medal srebrny. W tym roku powstały jego prace Mojżesz, Pierścień Atamana i Dwóch jeźdźców w bitwie. 4 listopada 1885 otrzymał mały złoty medal za pracę Dedal i Ikar.