Charakterystyka utworu Źródłami utworu w stosunku do wątku Hornera jest Eunuch Terencjusza, a dla wątku pani Pinchwife i jej zazdrosnego męża Szkoła żon i Szkoła mężów Moliera. Przy intrydze Hornera warto zwrócić uwagę, że mimo charakterystycznej dla epoki Restauracji swobody w rozmowach dotyczących spraw łoża, dialog jest prowadzony lekko i dowcipnie. Scena z pokazywaniem porcelany w trzecuiej scenie trzeciego aktu uchodzi za klasyczną w literaturze angielskiej jako wzór zgrabnej aluzji.
Postać Hornera stanowi jeszcze jedno wcielenie, charakterystycznego dla komedii tego okresu, dowcipnego kawalera, który najwyżej ceni u kobiet dowcip. Jego stosunek do ukochanej przyjaciela, Alithei, jest pełen galanterii. Jest natomiast bezlitosny dla kobiet, które z zapewnień o swej cnocie czynią tarczę dla miłosnych podbojów, a dla ich mężów staje się młotem sprawiedliwości, dając im to na co zasłużyli przez swą rozpustę, niewierność, głupotę, tyranię i zazdrość.