340-342.
W związku z obniżeniem się poziomu zapisów, kardynał kamerling Giovanni Pietro Carafa (późniejszy papież Paweł IV) zarządził w 1541, że Acta Camerarii redagował będzie ten duchowny, który jest sekretarzem kolegium kardynalskiego. Nie brał on osobistego udziału w konsystorzach, w związku z czym przy pracy redakcyjnej korzystał z notatek kardynała kamerlinga. Zarządzenie wskazywało też, że zapisy mają mieć taką formę, jakby redagował je osobiście kardynał kamerling. Pierwszą osobą, która redagowała akta według nowych zasad był Giovanni Francesco Bino, pochodzący z Florencji humanista. Pracę zakończył w 1550. Z lat 1551–1558 brakuje zapisów, ponieważ prawdopodobnie ich nie prowadzono. Nieprzerwana ciągłość akt zapewniona jest od roku 1559.
Papież Pius IV na tajnym konsystorzu 6 września 1564 zarządził utworzenie specjalnego archiwum dla zbioru zapisów, a pomieszczenia na ten cel wyszukał kardynał Karol Boromeusz. Opiekę nad nimi każdorazowo sprawował kardynał kamerling kolegium kardynalskiego.