Autorka powieści, nowel i poezji. Jej teksty regularnie ukazywały się na łamach „Tygodnika Illustrowanego”, „Na posterunku” i „Orlego Lotu”. Wraz z siostrą Wacławą angażowała się w pisanie biografii ważnych Polek. W 1921 roku została członkinią Związku Zawodowego Literatów Polskich, do którego dołączyła prawdopodobnie dzięki Stefanowi Żeromskiemu i Janowi Kasprowiczowi.
Zmarła 21 października 1942 roku w Opulsku.
Twórczość 1908: Za słońce 1919: Przysięga 1926: O miłości mistrza Twardowskiego: historja smutna i inne nowele 1928: Porachunek z szatanem – powieść ok. 1930: Przeciw losowi – powieść 1937: Moralne podstawy ideologii polskiej 1939: Legenda i prawda o matce – powieść Buddha – poezja
Przypisy
Linki zewnętrzne Zapomniana podgórzanka. O życiu i twórczości Stefanii Tatarówny Przeciw losowi – powieść Tatarówny dostępna w Śląskiej Bibliotece Cyfrowej
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Jagiellońskiego (okres zaborów) Kategoria:Członkinie Ligi Kobiet Galicji i Śląska Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Filozoficznego Kategoria:Członkowie Związku Zawodowego Literatów Polskich Kategoria:Polscy filozofowie XX wieku Kategoria:Polscy pisarze dwudziestolecia międzywojennego Kategoria:Polscy nauczyciele języka niemieckiego Kategoria:Polscy nauczyciele języka polskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Urodzeni w 1880 Kategoria:Zmarli w 1942