W sierpniu 1931 był już przeniesiony do grupy naukowo-oświatowej korpusu oficerów administracji. W marcu 1934 został przeniesiony do korpusu oficerów artylerii z pozostawieniem na zajmowanym stanowisku w Komendzie Miasta Warszawy. 26 kwietnia 1940 w Paryżu będąc przesłuchiwanym przez porucznika Tadeusza Modelskiego zeznał, że w czasie pełnienia obowiązków referenta oświatowego miał „zatarg z panią Składkowską, która z grupą aktorów bezrobotnych i bez kwalifikacji chciała opanować dom żołnierza na Pradze. W związku z tym zajściem etat referenta oświatowego garnizonu został zniesiony, a on ukarany 9 dniami aresztu domowego”. Chciano go również przenieść do Brześcia. W 1934 został przesunięty na stanowisko referenta w referacie bezpieczeństwa Komendy Miasta Warszawy kierowanym przez majora Leonarda Müllera. Później ponownie przeniesiony do korpusu oficerów administracji i przydzielony do Gabinetu Ministra Spraw Wojskowych na stanowisko kierownika kancelarii. We wrześniu 1939 ewakuował się z Warszawy. Przekroczył granicę z Rumunią, a następnie dotarł do Francji.