1 września 1943 r. podjęła pracę w Miejskiej Szkole Handlowej przy ul. Marszałkowskiej. Równolegle uczyła korespondencji handlowej w Prywatnym Gimnazjum i Liceum Braci Świerzyńskich, a w ramach tajnych kompletów nauczała j. polskiego.
W lipcu 1944 r. została łączniczką Armii Krajowej w 5. Obwodzie AK na Mokotowie. Na początku powstania brała udział w walkach w Porcie Czerniakowski. Stąd wycofała się wraz z oddziałem na Siekierki, a następnie do Augustówki. Tu oddział został aresztowany przez wojska hitlerowskie. Dwie osoby rozstrzelano na miejscu, kolejne przeznaczono do egzekucji. Po przesłuchaniu Niemcy uwolnili jeńców i kazali im wrócić do Warszawy. Resztę powstania Nowicka spędziła w mieszkaniu swojej siostry na Dolnym Mokotowie.
Po upadku powstania została wywieziona do obozu przejściowego w Pruszkowie, gdzie zapadła na zdrowiu. Dzięki wstawiennictwu szkolnej lekarki, wraz z innymi chorymi została odesłana do Częstochowy. Tu podjęła pracę jako księgowa w niemieckim biurze oświaty.