pracowała na pół etatu w Zespole Szkół Zawodowych, także przy ul. Ogniowej 2. 14 grudnia 1976 r. przyznano jej emeryturę.
Jako nauczycielka, przez całą karierę wykładała j. polski i literaturę dziecięcą. Była znana ze świetnego przygotowania do zajęć oraz deklamowania wierszy i długich fragmentów poematów. Organizowała Zespoły Żywego Słowa. mały|Tablica z grobu rodziny Nowickich i Rederów Zmarła 21 sierpnia 2000 roku. Spoczęła przy głównej alei Cmentarza Komunalnego we Włocławku, w kw. 44/1/17, wspólnie z mężem i matką oraz siostrą Izabelą, zmarłą w 1928 r. w wieku 20 lat. Grób zdobi kamienna rzeźba płaczącej kobiety, wykonana po śmierci Izabeli. Jest to także symboliczny grób dla Walerego Nowickiego, ojca Agrypiny.
Działalność społeczna i partyjna W 1948 r. wstąpiła do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1954–60 była sekretarzem Podstawowej Organizacji Partyjnej przy Liceum Pedagogicznym we Włocławku. W latach 1963–65 była opiekunką Związku Młodzieży Socjalistycznej, a w roku szkolnym 1965/66 opiekunką Szkolnej Kasy Oszczędności. Opiekowała się też zespołem redagującym szkolną gazetkę Młody Nurt.