Budowa Trąbka jest instrumentem dętym blaszanym. Jej głównym elementem (piszczałką) jest metalowa rurka (najczęściej mosiężna), w przeważającej długości cylindryczna, która jest zwinięta w kształt zaokrąglonego prostokąta i zakończona rozszerzającą się czarą głosową. Na drugim końcu instrumentu znajduje się ustnik, zwykle metalowy, który umożliwia wzbudzenie drgań powietrza przez wibrację warg muzyka. Współczesna trąbka wyposażona jest w mechanizm trzech wentyli tłokowych, które skracają lub wydłużają słup powietrza w instrumencie, zmieniając wysokość dźwięku. Każdy z wentyli obniża dźwięk o określony interwał: pierwszy o cały ton, drugi o pół tonu, a trzeci o półtora tonu, a ich kombinacje pozwalają uzyskać pełną skalę chromatyczną. Instrument posiada także elementy regulacyjne, takie jak krągliki strojeniowe/inwencyjne, które umożliwiają precyzyjne dostrojenie instrumentu. Czara głosowa (roztrąb) pełni funkcję wzmacniania i kształtowania barwy dźwięku oraz wpływa na jego projekcję. Całość konstrukcji jest stosunkowo kompaktowa, a długość rozwiniętej rurki w trąbce strojącej w B wynosi około 1,3–1,5 metra.