Napływ nowej ludności po inwazji z 1127 doprowadził do chrystianizacji Malty, chociaż islam przetrwał na wyspach do około 1250.
W 1192 król Sycylii mianował , wielkiego admirała królestwa, pierwszym hrabią Malty, dając mu wyspy Malta i Gozo jako lenno, być może w nagrodę za jego nieoczekiwany sukces w schwytaniu Konstancji, pretendentki do tronu. W 1194 cesarz rzymski Henryk VI, mąż Konstancji, podbił królestwo Sycylii, i tym samym Margarytus utracił lenno. Malta pozostała jednak hrabstwem.
Inwazja w tradycji maltańskiej W późniejszych wiekach pierwsza inwazja normańska została zromantyzowana w opowieść, w której Roger wyzwolił chrześcijan z Malty spod opresyjnych rządów muzułmańskich, a koncepcja ta weszła do maltańskiej tradycji i folkloru. Ideę przetrwania maltańskiej populacji chrześcijańskiej przez cały okres rządów muzułmańskich propagował XVII-wieczny historyk , nie ma jednak dowodów na istnienie w 1091 rdzennej ludności chrześcijańskiej na Malcie; generalnie wydarzenia na Malcie z okresu 870–1091 są dość skromnie poświadczone źródłowo.