W czasie służby wykonał 52 loty bojowe i operacyjne, łącznie spędził w powietrzu 1724 godziny. Żadne z opisanych przez niego zwycięstw powietrznych nie zostało oficjalnie potwierdzone.

W marcu 1946 roku odszedł z lotnictwa. Wstąpił do Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia i powrócił do kraju. Mieszkał w Zielonej Górze. Początkowo pracował jako księgowy w PGR-ze w Nowogrodzie Bobrzańskim, następnie zatrudnił się w Zielonogórskich Zakładach Eksploatacji Kruszywa jako ekonomista w dziale zbytu. Zmarł 20 września 1980 roku, został pochowany na cmentarzu komunalnym przy ul. Wrocławskiej w Zielonej Górze (kwatera 52, rząd 2, grób 9).

Ordery i odznaczenia Szymon Kita był odznaczony m.in.: Krzyżem Walecznych – dwukrotnie, Medalem Lotniczym, Polową Odznaką Pilota (nr 349), Odznaką Honorową za Rany i Kontuzje.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Polscy piloci myśliwscy Kategoria:Podoficerowie lotnictwa II Rzeczypospolitej Kategoria:Polscy lotnicy w kampanii wrześniowej Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego internowani w Rumunii w czasie II wojny