Hermann von Soden nadał mu siglum ε 239.
Wettstein wykorzystał rękopis w swoim wydaniu Nowego Testamentu z 1751 roku. César de Missy skolacjonował rękopis w 1746 roku w oparciu o wydanie Johna Milla na potrzeby tego wydania. Scrivener w oparciu o wydanie krytyczne Bloomfielda zarzucił Wettsteinowi, że niezbyt dokładnie cytuje rękopis. Wykorzystał go również Griesbach w swoim wydaniu. Nie jest natomiast wykorzystywany w wydaniach tekstu Nowego Testamentu Nestle-Alanda.
William Hatch opublikował faksymile kodeksu w 1951 roku. W formie zdigitalizowanej jest dostępny na stronie Biblioteki Brytyjskiej oraz na stronie INTF.
Obecnie przechowywany jest w Bibliotece Brytyjskiej (Additional Manuscripts 4949), w Londynie.
Zobacz też Lista kodeksów minuskułowych Nowego Testamentu Textus receptus
Przypisy
Bibliografia Listy rękopisów NT
Introdukcje do krytyki tekstu NT
Krytyczne wydania tekstu NT
[NA27]
Inne
Kategoria:Manuskrypty biblijne z XII wieku Kategoria:Minuskułowe rękopisy NT