Siedlisko Gatunek pionierski pokrytych popiołem i zastygłą lawą stoków Etny. Dolna granica jego występowania to 1000 m n.p.m., gdzie zasiedla brzegi wysychających latem koryt strumieni. Na wysokości pomiędzy 1700 a 2000 m n.p.m. jego populacje stają się bardziej zwarte i towarzyszą im takie gatunki jak: jałowiec pospolity (var. hemisphaerica), Berberis aetnensis i janowiec etneński. Górna granica występowania gatunku to 2500 m n.p.m. (2700 m n.p.m.), gdzie jest on dominujący w krajobrazie. Na tej wysokości występuje on jedynie razem z kilkoma innymi gatunkami roślin zielnych, takimi jak: Festuca circummediterranea, Silene sedoides, goździcznik skalnicowy, Clinopodium alpinum, Galium aetnicum, Hypochaeris robertia, Adenostyles alpina, Senecio squalidus subsp. aethnensis i Viola aethnensis, z których wszystkie korzystają z osłony poduszek tworzonych przez A.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Astragalus siculus · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.