Leczenie długotrwałe odciążenie chorej kończyny dolnej, od pół do roku (niekiedy do 4 lat), chodzenie o kulach, fizjoterapia: ćwiczenia wzmacniające siłę mięśniową, ćwiczenia utrzymujące ruchomość stawu biodrowego, likwidacja przykurczów i zaników mięśniowych, w zaostrzeniach: zakaz chodzenia i całkowity zakaz obciążania, leżenie z wyciągiem pośrednim za obie kończyny dolne, obecnie nie stosuje się szyn odwodzących ani gipsowych, w przypadku niepowodzenia utrzymania zborności stawu biodrowego, w skrajnych przypadkach stosuje się leczenie operacyjne: przezskórna tenotomia przywodzicieli, osteotomie kości udowej (osteotomia szpotawiąca) i miednicy (osteotomia Saltera).
Historia Chorobę kolejno opisywali Arthur Thornton Legg w 1908, Johann Henning Waldenström w 1909, Georg Clemens Perthes i Jacques Calvé w 1910A. T. Legg. The cause of atrophy in joint disease. American Journal of Orthopedic Surgery, 1908–1909, 6: 84–90.J. Calvé. Sur une forme particulière de pseudo-coxalgie greffée sur des déformations caractéristiques de l’extrémité supérieure du fémur. Revue de chirurgie, Paris, 1910, 42: 54–84.G. Perthes. Über Arthritis deformans juvenilis. Deutsche Zeitschrift für Chirurgie, Leipzig, 1910, 107: 111–159..
Przypisy
Kategoria:Osteopatologia