Działanie to miało nie tylko znaczenie militarne, lecz także polityczne – uniemożliwiało wykorzystanie warowni jako przyszłej siedziby władcy zwierzchniego i tym samym ograniczenie szerokiej autonomii miasta.
Historia
Gród książęcy Murowany zamek krzyżacki powstał na terenie wcześniejszego ośrodka grodowego. Źródła z lat 1148, 1178 i 1236 wspominają gród w Gdańsku, stopniowo rozbudowywany między XI a XIII wiekiem. Stanowił on główny ośrodek władzy książęcej na Pomorzu Gdańskim.
W 1272 roku gród został zdobyty przez księcia wielkopolskiego Bolesława Pobożnego. Według późniejszej relacji Jana Długosza oblężenie spowodowało znaczne zniszczenia, a część obrońców miała schronić się w umocnionej wieży, co stało się jednym z argumentów w dyskusji nad istnieniem murowanej zabudowy na terenie grodu jeszcze przed zajęciem Gdańska przez zakon.
W 1308 roku Krzyżacy weszli do grodu w ramach działań przeciw wojskom brandenburskim oblegającym załogę Władysława Łokietka. Po przejęciu miasta zakon utrzymał Gdańsk i w następnym okresie przystąpił do reorganizacji miejscowego systemu administracyjnego i obronnego.