W narożach znajdowały się trzy wieże. Wieżę południowo-wschodnią odsłonięto podczas badań w 1926 roku. Wieża północno-wschodnia, odkryta w 2002 roku, miała podstawę na planie kwadratu o boku około 10,9 m i mogła pełnić funkcję głównej wieży zamku lub stołpu. Nie można wykluczyć, że jej wyższa partia przechodziła w rzut wieloboczny lub kolisty. Fragment wieży północno-zachodniej o boku około 6 m odkryto w 2006 roku.
Nie zachowała się pewna wiedza o wyglądzie wszystkich górnych partii wież. W badaniach wysuwano analogie zarówno do wież zamków w Świeciu, jak i do wysokich wież w Malborku i Królewcu, jednak rekonstrukcje te pozostają dyskusyjne.
Mury domu konwentualnego zostały częściowo odsłonięte w 1948 roku oraz podczas badań prowadzonych w latach 2005–2010. W niektórych miejscach ich szerokość dochodziła do około 4,5 m. Brama prowadząca do domu znajdowała się w skrzydle północnym.
W skrzydle wschodnim, w grubości muru, znajdowała się kamienna studnia. Na zamku funkcjonował kościół lub kaplica konwentualna z ołtarzami poświęconymi Najświętszej Marii Pannie, św. Barbarze i św. Elżbiecie. Źródła wskazują na bogate wyposażenie świątyni.