thumb|Pokrój drzewiasty thumb|Pokrój krzewiasty Janowiec etneński (Genista aetnensis (Biv.) DC.) – gatunek rośliny z rodziny bobowatych (Fabaceae). Jest gatunkiem endemicznym na Sycylii, gdzie zasiedla wschodni stok Etny, oraz na Sardynii, gdzie jest bardziej rozpowszechniony i występuje na obszarach górskich w południowej i wschodniej części wyspy. Rośnie również na wschodnim wybrzeżu Korsyki, gdzie występuje jedynie na kosach w Étang de Palo i Solaro oraz wzdłuż brzegów rzeki Solenzara. Na początku XX wieku został introdukowany na stoki Wezuwiusza w ramach programu zalesiania, po erupcjach, które miały miejsce w latach 1906 i 1944.
Morfologia Krzew lub małe drzewo, zwykle dorastające do 4–9 metrów wysokości, o koronie osiągającej średnicę do 3 metrów, zrzucające liście na zimę. Główna łodyga osiąga średnicę ok. 15–30 cm. Pędy boczne naprzemianległe i niemal wiązkowate, zwisłe. Epiderma łodygi i pędów jest koloru czerwonobrązowego. Ulistnienie naprzemianległe, niemal naprzeciwległe. Liście są bardzo małe, równowąskie i omszone, nietrwałe i rzadko wytwarzane, gdyż większość fotosyntezy jest przeprowadzana przez młode zielone pędy. Kwiaty motylkowe, złocistożółte, wonne, zebrane w luźne grono. Kwitnie bardzo obficie.