30 września 1982 na mocy uchwały Rady Państwa mianowany generałem dywizji; nominację wręczył mu w Belwederze 11 października 1982 przewodniczący Rady Państwa PRL prof. Henryk Jabłoński. 5 lipca 1982 wyznaczony do wykonywania zadań poza wojskiem i 28 lipca 1982 powołany na stanowisko dyrektora generalnego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów. Po reorganizacji urzędów był od 4 maja 1989 dyrektorem generalnym Centralnego Urzędu Planowania (odwołany ze stanowiska 15 czerwca 1990).

13 kwietnia 1990 pożegnany przez ministra obrony narodowej gen. armii Floriana Siwickiego w związku z zakończeniem zawodowej służby wojskowejPodziękowanie za wzorową służbę i pracę, "Żołnierz Rzeczypospolitej", nr 11, 17 kwietnia 1990, s. 2.. Rozkazem personalnym MON nr 097 z dnia 30 lipca 1990 został przeniesiony w stan spoczynku 7 listopada 1990 z powodu osiągnięcia ustawowej granicy wieku. W Wojsku Polskim służył przez 45 lat, z czego 22 lata w stopniu generalskim. Podczas służby uzyskiwał bardzo dobre opinie.

Był zastępcą przewodniczącego Głównej Komisji Wynalazczości i Racjonalizacji WP. Brał udział w opracowywaniu haseł do „Encyklopedii Techniki Wojskowej”. W latach 1986–1989 był członkiem Ogólnopolskiego Komitetu Grunwaldzkiego.