Leonidas JanowiczW ewidencji urzędników Cesarstwa Austrii początkowo był określany w języku niemieckim jako „Leonidas Janowitz” (Szematyzmy z lat 1830-1832), potem jako „Leonidas Janowicz” (Szematyzmy od 1833). – sędzia, c. k. radca wyższego sądu krajowego.
Życiorys Był pochodzenia rumuńskiego. Wstąpił do służby sądowniczej Cesarstwa Austrii nie dysponując ukończeniem studiów prawniczych. Od około 1829 był akcesistą w C. K. Bukowińskim Sądzie Kryminalnym w Czerniowcach. Od około 1832 pracował w C. K. Sądzie Kryminalnym we Lwowie, początkowo jako auskultant••, a od około 1835 do około 1841 jako aktuariusz•••••. Według późniejszych ustaleń Józefa Białyni Chołodeckiego Leonidas Janowicz uczestniczył we Lwowie w procesach polskich działaczy niepodległościowych w trakcie austriackich represji wobec organizowanej partyzantki płk. Józefa Zaliwskiego w 1833. Ponadto podczas procesów politycznych wymierzonych w Polaków w 1840 był „prawą ręką” naczelnika lwowskiego C. K. Sądu Kryminalnego, radcy krajowego Moriza (Maurycego) Wittmanna, który wcześniej miał go sprowadzić z Czerniowiec do Lwowa. Według późniejszych publikacji Janowicz miał otrzymać awans na radcę za swoje zasługi oddane dla rządu w prowadzonych procesach politycznych. Od około 1842 do około 1849 był radcą-protokolistą przy C. K.