Rośliny te zwykle mają łodygi wyraźnie wyższe (poza turzycą drobną, która ma łodygi krótkie, ale zwykle łukowato wygięte), czasem kanciaste (zwłaszcza turzyca żółta), a liście szersze (do 5 mm, tylko u łuszczkowatej do 3,5 mm). Turzyca łuszczkowata wyróżnia się osadzeniem kwiatostanu męskiego na szypule długości 1 cm lub dłuższej, kłos ten osadzony jest na szypułce także u turzycy drobnej. Turzyca Hosta wyróżnia się kłoskami żeńskimi wydłużonymi i ciemnobrązowymi przysadkami.
Biologia i ekologia Turzyca Oedera jest byliną kwitnącą w czerwcu, owocującą do sierpnia. Rośnie w miejscach mocno wilgotnych, na powierzchniach odsłoniętych – ze zniszczoną z różnych powodów pokrywą roślinną i na brzegach wód, zwłaszcza w miejscach, gdzie lustro wody opada; na siedliskach zarówno żyznych, jak i oligotroficznych, o różnym odczynie, czasem także na słonych łąkach.
Systematyka i zmienność Gatunek z sekcji Ceratocystis z rodzaju turzyca Carex.
Poza odmianą typową (Carex oederi var. oederi) wyróżnia się Carex oederi var. bergrothii (Palmgr.) Hedrén & Lassen.